A.L.S. Marche ou crève !

als_A4_1_hd_nologo

Niedercorn, un jeudi après-midi. Dans le froid et sans le soleil. Un quartier résidentiel, loin de la banlieue, loin de la cité. L’appartement est chic, la déco soignée, épurée, le canapé confortable. Jeff accueille chez lui. Celui qui sévit sous le blaze de Trèfle 4 fait preuve d’une grande hospitalité. Tandis que Lil Star décompresse dans le fauteuil, Godié, tout sourire, joue les maîtres de cérémonie. L’Armée Lyriciste Soldat est aux petits soins avec la presse nationale mais Luxuriant ne mange pas de ce pain-là. Face à l’A.L.S., nos deux journalistes incorruptibles n’ont qu’une seule idée en tête, sécher les dernières bières du réfrigérateur.

« Dans cette merde rien n’est donné, le refrain tu le connais, tout le monde veut être connu, cherche la gloire cherche la monnaie. Garde ta gloire, j’braque tes ié-bi. » (Lil Star, extrait du prochain EP d’A.L.S.)

Tandis que les beats de leur dernier morceau résonnent, dans le frigo, l’assaut sur les deux dernières canettes détonne. Mauvaise rime, mauvais flow, Luxuriant se veut peu habile dans cet exercice. Réunis à la table de la fine fleur du hip-hop luxembourgeois, l’occasion est trop belle pour ne pas seulement prendre une leçon de punchlines mais aussi, et surtout tenter d’en apprendre plus sur la renaissance de ceux qui ont enflammé les scènes du Grand-Duché quelques années auparavant. Plus déterminé que jamais, A.L.S. saisit sa seconde chance au vol, bien décidé à foutre un beau bordel. Car les gosses ont grandi. Aujourd’hui, tout le monde bosse, gravite dans des horizons différents mais jamais lointains. Pour preuve, les cinq étoiles ne se sont jamais perdues de vue. En 2007, leur premier album accroche le public luxembourgeois, A.L.S. multiplie les concerts mais cela ne va pas plus loin… Chacun y va de sa carrière solo à coups de clips, de mixtapes, mais personne ne décolle vraiment. Alors, lorsque Godié lance l’idée d’un nouveau départ… « C’est moi qui ai chauffé les autres, car quand je vois tout ce que nous avons fait, ça ne pouvait pas s’arrêter là… Du coup, nous nous sommes réunis, nous avons fait un morceau, et le morceau il tue. »

« Quand ça parle de nous tu sais très bien que les choses se font, on tire le mauvais numéro, au final on compose le bon. » (Trèfle 4, extrait du prochain EP d’A.L.S.) « On travaille dur, on se voit tous les jours, on a un beat, on échange les idées, et ça vient d’un coup de chauffage : peu importe la manière, on sait que quelque chose va sortir, on fait ça sans prévoir, au feeling… »

Ce que Jeff appelle un coup de chauffage, c’est cette étincelle qui jaillit de chacune de leurs rencontres, celle qui leur fait croire plus que jamais en l’avenir de leur crew. Pour comprendre l’alchimie qui fédère ces MCs, il faut revenir quelques années en arrière et s’imaginer une bande d’ados réunis autour d’une passion commune : le hip-hop. Des potes de l’école, du foot ou de la rue qui travaillent leur rimes chacun dans leur coin et décident de tenter la difficile expérience du groupe. Godié, qui ne cache pas sa passion pour les Illuminati, a vu la lumière fuser de cette association de phraseurs : « Au début chacun rappait pour sa gueule mais c’était tout de suite plus sérieux quand on se mettait ensemble… »

« Tu l’auras voulu, on se place en 3-3-4, on sait que ça passe ou ça casse mais nique sa race, tous en attaque… Un coup de coude dans les dents et discrètement je m’efface, on est venus pour la victoire donc à leurs espoirs je mets fin. » (Godié et Trèfle 4, extrait du morceau « Cinq À Zéro »)

Nous sommes en 2006, la jeune équipe arpente le centre de Luxembourg ville avec sa première mixtape en poche, Bordel. Godié se souvient : « On sortait dans la rue avec les instrus dans le poste, on arrêtait les types et c’était genre « ouais on a un CD tu veux écouter » ? Là on mettait le son et paf, on posait dessus. On le vendait cinq balles. C’est à ce moment-là qu’on a connu C.H.I. (NDLR producteur hip-hop luxembourgeois référent dans le milieu), il a vu que des petits cons de 17 ans avaient fait un skeud à partir de rien, sans instrus, juste sur des faces B. Ensuite, il a bossé avec nous.» L’album 5 Étoiles sort en 2007. Ils en écoulent rapidement 1000 exemplaires sur le marché national. Correct mais pas suffisant pour se faire une place au soleil. « RTL nous a injustement boudés. En plus, il n’y avait pas encore Facebook, donc pour la promo c’était moins facile. » Comme les autres, Trèfle 4 abandonne l’idée d’une carrière et se focalise sur une autre de ses passions qui, plus tard, lui donnera du travail : la cuisine. Désormais, chaque membre du collectif doit privilégier son vrai job. « Quand tu as 17 ans, tu n’en as rien à foutre, mais nous n’avons pas pu vivre correctement de la musique… Aujourd’hui, nous travaillons tous, mais nous n’avons jamais arrêté de rapper. »

« Y a pas de soucis, l’équipe taffe avec le cœur, c’est pour les soldats, les possee, ont met des baffes en douceur. » (Trèfle 4, extrait du prochain EP d’A.L.S.)

Dispersés mais jamais embrouillés, les membres de l’A.L.S. évoluent désormais en solo, en s’appuyant sur des univers musicaux propres à chacun. Godié, fan d’Oxmo Puccino devant l’éternel, développe la thématique du mal aimé. Fuzati (NDLR leader masqué du Klub Des Loosers) l’amuse, MF Doom l’enivre, mais le MC argentin peut aussi bien prendre son pied en posant sur du Dr Dre. Trèfle 4, l’épicurien calabrais, déguste la musique en solo, tranquillement, se nourrissant de lyrics profonds, chansons à texte plus qu’à fête. Lil Star, quant à lui, évolue dans une sphère radicalement différente : dans ses sons, le capverdien tue des grands-mères, vole des scooters. La messe est dite.

« L’A.L.S. prépare un album, il va être mieux que le premier, là on fait ça parce qu’il y a plus de gens qui nous suivent qu’on croyait. » (Godié, extrait du prochain EP d’A.L.S.)

Sans prétention aucune, ils assimilent leur expérience collective à celle du Wu Tang Clan. Même si, désormais, ils ne peuvent tous être réunis, l’A.L.S. reste une famille. « Hier, nous nous sommes revus, ça faisait quatre ans que nous n’avions pas posé ensemble. Nous nous bloquions parce que nous voulions réunir les cinq et ce n’était jamais possible. Alors, nous avons attendu, et nous nous sommes lancés. Nous sommes motivés et nous bossons dur pour y arriver. Dans l’A.L.S. si tu mets deux fois le même mot dans un seize (NDLR un seize rimes est une structure que l’on retrouve souvent dans un morceau de rap. Trois couplets de seize mesures auxquelles correspondent seize rimes), il y en a un qui va te le dire et tu repars écrire… même deux fois. Je le sais bien, ça m’est arrivé ! » Maintenant, Trèfle 4 et ses potes se la jouent en trio avec, dans l’ombre, l’éternelle influence imposée par le cinq majeur des débuts. Si les deux absents durant l’interview sont devenus moins disponibles, ils font pourtant partie du collectif. Le K, le petit frère de Godié, étudie le management entre le Luxembourg, Londres et Paris. Quant à Nathaël, celui qui se faisait appeler CDB, il entame à 23 ans une carrière d’avocat, tout en faisant produire ses nouveaux morceaux par Stromae. De son côté, Lil Star s’est remis à la boxe thaï : « Toute ma nervosité, je la lâche au micro et à la boxe, ça me fait du bien… ». En plus d’avoir gagné à la célèbre battle française, le Rap Contender, Godié squatte les soirées Open Mic du Rocas chaque jeudi. « Une fois, il y a une meuf qui est venue avec une guitare, on a posé dessus, c’est sur le vif, sans DJ, ça fait du bien. » Lui aussi s’entraîne dur pour leur retour. Tout leur temps libre, ils le consacrent à l’avenir du groupe. Se forger de solides bases avant de rallier le Grand-Duché à leur cause. Le compte à rebours est lancé, l’équipe sort des vestiaires, prête à entrer sur le terrain pour la gagne. Pour faire les choses en grand, Luxuriant prend les choses en main et invite l’A.L.S. à s’emparer des micros lors de la Luxuriant’s Christmas Party, vendredi 23 décembre au Bellani Club, au coin de la rue de Hollerich. Plaisir d’offrir, joie de recevoir…

 

Traduction en Luxembourgeois

Nidderkuer, een Donneschden Nomëtten. An der Keelt an ouni Sonn. E Wunnvéirel, wäit eweg vun der Banlieue, wäit vun der Cité. D’Wunneng ass chic, d’Décoratioun gepfleegt, propper, de Canapé bequeem. De Jeff empfänkt eis bei him. Deen deen als Trèfle 4 haart duerchgräift, erweist sech als immens gaaschtfrëndlech. Während de Lil Star an enger Fotell ofschallt, spillt de Godié mat engem breede Grinsen den Zeremonies-Chef. D’Armée Lyriciste Soldat këmmert sech virbildlech em d’Nationalpresse. Ma, Luxuriant ass net keeflech. Vis-à-vis vun A.L.S. hunn eis zwee onbestiechlech Journalisten nëmmen eppes am Kapp, di läscht Béiren am Frigo ze vernichten.

Während een de Beat vun hiere läschte Stécker nach huet an den Ouren, am Frigo di läscht zwee Béire massiv rumouren. Schlechte Reim, schlechte Flow, Luxuriant erweist sech als net immens begaabt doranner. Versammelt em en Dësch vum feinste lëtzebuerger Hip-Hop, bitt sech net nëmmen d’Méiglechkeet vun engem Punchlines-Kuer ze profitéiren, mee och, a virun allem, ze probéire méi iwwert d’Widdergebuert vun deenen erauszefannen, déi an der Zäit d’Szene vum Grand-Duché zum Brenne bruecht hunn. A.L.S. start seng zweet Chance, méi determinéiert wéi je, fest entschloss massiv ofzerappen.

Well d’Bouwe si grouss ginn. Si schaffen all haut, beweege sech op ënnerschiddlechen Horizonter mee ni ganz wäitleefeg. Als Beweis, di fënnef hu sech ni aus den A verluer. 2007 fesselt hieren éischten Album de lëtzebuerger Publikum, A.L.S. huet een Optrëtt nom anere, mee et geet net méi wäit… Jidderee mecht mat Solo-Projete weider, e puer Clip’e, Mixtape, mee kee kritt wierklech Fouss gefaasst, während de Godié d’Iddi vun engem neie Start an de Raum werft…… « Ech sinn et deen di aner matgerappt huet, well wann ech kucke, wat mer alles gemaach hunn, da konnt et net do eriwwer sinn… Also hu mer eis nees zesummegedo, e Stéck geschriwwen an et ass gehierlos. »

« Mir schaffen haart, gesinn eis all Dag, hunn ee Beat, tauschen Iddien aus, et ass eng Verschmëlzung : egal wéi, mir wëssen datt eppes dobäi erauskënnt, mir man et ouni eppes virauszegesinn, dem Feeling no… » Dat wat de Jeff mat Verschmëlzung mengt, ass dee Funken, deen iwwerspréngt, all Kéier wa si sech gesinn, an dee bewierkt, datt si un d’Zukunft vun hirer Crew gleewen.

Fir d’Alchimie vun dësen MCs ze verstoe, musse mer e puer Jor zréckgoen an eis eng Band Teenager virstellen, deenen eent gemeinsam war : den Hip-Hop. Kolleegen aus der Schoul, vum Fussball hier oder der Strooss, di jiddereen eenzel un hiere Reime schaffen, entscheede sech di schwiereg Erfahrung vun engem Grupp ze woen. De Godié, dee seng Passioun fir d’Illuminati net verstoppt, huet d’Potential vun dëser Fusioun direkt erkannt : « Am Ufank huet jidderee senger Schnëss no gerapt, mee et ass direkt méi eescht gi wi mer eis zesummegedinn hunn… »

Mir sinn am Jor 2006, di jonk Equipe geet, mat hierem éischte Mixtape, Bordel, an der Täsch, am Zentrum vun der Stad Lëtzebuerg op an of. De Godié denkt zréck: « Mir si raus op d’Strooss, mat der instrumentaler Versioun am CD-Spiller, hunn Typen ugehalen, am Stil « jo, mir hunn eng CD, wëlls de lauschteren? », hunn de Sound lafe geloos an drop gerapt. Mir hunn e fir 5 Euro verkaaft. Dee Moment hu mer den CHI kennegeléiert (NDLR lëtzebuerger Hip-Hop Producer aus dem Milieu), hien huet matkritt datt kleng 17-Jähreger en Disk gema hunn, mat näischt, just vu B-Säiten aus, dunn huet e mat eis geschafft.»

Den Album 5 Étoiles kënnt 2007 eraus, mat ganz schnell 1000 Exemplairen um nationale Maart. Anstänneg, mee net genuch fir sech eng Plaz an der Sonn ze sécheren. « Den RTL huet eis onberechtegt verdrängt. En plus gouf et nach kee Facebook, fir d’Promo war dat manner einfach. » Wéi di aner och, huet den Trèfle 4 d’Iddi vun enger Carrière opginn a sech enger aner Passioun gewidmet, wat spéider sollt seng Aarbecht ginn, dem Kachen. Vun do un huet jidderee seng richteg Aarbecht virgezunn. « Wanns de 17 Joër hues, ass et der egal, mee mir konnten net wierklech vun der Musek liewen… Haut schaffe mer all, mee mir hunn ni opgehal mat rapen. »

Verspreet, mee stets a Kontakt, ginn d’Membre vun A.L.S. vun do u Solo weider, andeems jidderee senger Museksrichtung trei bleift. De Godié, Fan vum Oxmo Puccino virun Allem, entwéckelt eng éischter pessimistesch Thematik. De Fuzati (NDLR maskéierte Leader vum Klub des Loosers) ameséiert hien, den MF Doom  beniwwelt hie, mee den argentineschen MC huet grad souvill Freed op Dr Dre ze rapen. Den Trèfle 4, Optimist aus der italienescher Region Kalabrien, genéisst d’Musek als Solo-Performer, roueg, beschäftegt hie sech mat déifgrënnege Lyrics, mat Lidder déi zum Denken ureegen, éischter wéi dem Feiren dingen. Wat de Lil Star ugeet, hien evoluéiert an engem komplett anere Beräich: a senge Sounde bréngt de Kapverdianer Bomen em, klaut Scooteren.

Ouni iergentwelch Iwwerhieflegkeet, stelle si hier kollektiv Erfahrunge mat deene vu Wu Tang Clan gläich. Och wa se sech mëttlerweil net méi all zesummen treffe kënne, bleift A.L.S. eng Famill. « Gëschter hu mer eis eremgesinn, et war véier Jor hier datt mer fir d’Läscht maddenee gerapt hunn. Mir stungen eis selwer am Wee, well mer dono gekuckt hunn alle fënnef Zäit ze hunn an dat ni méiglech war. Also hu mer gewaard, a lo si mer lass. Mir si motivéiert a schaffen haart fir et ze packen. Wanns de bei A.L.S. fënnef Mol dat selwecht Wuert an ee 16-Rimes setz, da kriss d’et ze héiren an da fängs de nees u mat schreiwen… dat ganzt och zwee Mol, wann et néideg ass, gleef mer et, mir ass et geschitt ! »     

Mëttlerweil zéien den Trèfle 4 a seng Kolleegen et als Trio duerch, allerdéngs net ouni Awierke vun den aneren zwee Membere vum Unfank. Och wann di zwee beim Interview gefeelt hunn an och soss manner Zäit hunn, si si awer nach ëmmer Deel vum Kollektiv. De K, de klenge Brudder vum Godié, studéiert Management a pendelt tëscht Lëtzebuerg, London a Panam. Den Nathaël, oder wi e sech virdrun nenne gelooss huet, den CDB,  duerchleeft mat sengen 23 Joër eng Carrière als Affekot während e seng nei Stécker vum Stromae produzéire léisst. De Lil Star donierft, huet d’Boxe Thaï nees ugefaang: « Ech ginn all meng Nervositéit duerch de Mikro awer och duerch d’Boxe lass, dat deet mer gudd… ». Zousätzlech dozou, datt en di bekannt franséisch Battle, Rap Contender, gewonnen huet, verpasst de Godié keen Donneschden den Open Mic Owend am Rocas. « Een Donneschden ass eng Schécks mat enger Guitar komm, mir hunn zesumme lassgeluet, einfach drop gerapt, ouni DJ, dat deet gudd.» Heen übt och vill an haart fir hiere Comeback.

All hier Fräizäit investéire si an d’Zukunft vum Grupp. Eng zolitt Basis schafen, äer se de Grand-Duché op hier Säit zéien. De Count-Down leeft, d’Equipe verléisst de Vestiär, prett fir op den Terrain ze trieden an ze gewannen. Fir hinnen dobäi entgéint ze kommen, hëllt Luxuriant di Saach an d’Hänn an invitéiert A.L.S. sech dem Mikro unzehuelen an dat op der Luxuriant’s Christmas Party, Freides, den 23. Dezember am Bellani Club, um Eck vun der Hollerecherstrooss. Pleséier um Matginn, Freed um Mathuelen…

Publié par Christophe Hanesse
Le 1st décembre 2011
Tags:

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

*